Η Πόλις Εάλω!

Σήμερα θα μου επιτρέψετε μια μικρή "παρασπονδία"...
Το παρόν ιστολόγιο, ως γνωστόν έχει ως θέμα την Μετεωρολογία, τον καιρό, την φωτογραφία, τα ωραία τοπία της Κορινθίας και της Ηπείρου και -κυρίως- όλα αυτά μαζί σε συνδυασμό!

Μετά όμως τον προχθεσινό άθλο του μπασκετικού Ολυμπιακού στην Κωνσταντινούπολη, ως γνήσιος "γαύρος" δεν μπορούσα παρά να ασχοληθώ έστω και λίγο με αυτό το τεράστιο αθλητικό κατόρθωμα και να κάνω αυτό το μικρό αφιέρωμα που διαβάζετε, για ειδικούς λόγους...
Ένα αφιέρωμα που γράφω σήμερα, δυο μέρες μετά το μεγάλο αυτό έπος γιατί είμαι ακόμα σε αφασία, ζαλισμένος 48 ώρες μετά από το "μεθύσι" και την ανείπωτη χαρά και συγκίνηση που πρόσφεραν απλόχερα στους μπασκετόφιλους Ολυμπιακούς (και όχι μόνο!) οι αθλητές του "Θρύλου"!

Ο Ολυμπιακός έχει κατακτήσει και στο παρελθόν Πανευρωπαϊκό τίτλο και είμαι σίγουρος ότι θα κατακτήσει και στο μέλλον και μάλιστα σύντομα. Όμως το συγκεκριμένο κύπελλο το κατέκτησε απέναντι σε έναν μπασκετικό κολοσσό: Την ΤΣΚΚΑ Μόσχας των 40 εκατομμυρίων ευρώ (μπασκετική αξία των παικτών της ή αλλιώς.. "μπάτζετ") έχοντας να αντιπαρατάξει δέκα φορές μικρότερο "μπάτζετ" σε αξία παικτών... Όμως, καμιά φορά στον αθλητισμό, δεν παίζουν στο παρκέ μπάσκετ τα χρήματα αλλά οι άνθρωποι-αθλητές οι οποίοι τυγχάνει να έχουν 10 φορές μεγαλύτερη ΚΑΡΔΙΑ και ΚΟΤΣΙΑ από τους ακριβοπληρωμένους αντιπάλους τους. Καμιά φορά ο "Δαυίδ" υψώνει αυθάδικα το ανάστημά του και κοιτάει στα μάτια χωρίς ίχνος φόβου τον μπασκετικό "Γολιάθ"!

Οι συγκυρίες κάτω από τις οποίες έγινε αυτή η φοβερή ανατροπή του σκηνικού που είχε διαμορφωθεί 10 μόλις λεπτά πριν τη λήξη του αγώνα ήταν όλες εναντίον του Ολυμπιακού:
*Έχανε με 19 ολόκληρους πόντους διαφορά ενώ το παιχνίδι πήγαινε σιγά σιγά προς το τέλος του.
*Οι Αμερικάνοι-μισθοφόροι (και υποτίθεται "έμπειροι") παίκτες του δεν είχαν συνεισφέρει ούτε έναν πόντο στην προσπάθεια που έκανε η ομάδα.
*Οι Έλληνες παίκτες της ομάδας είναι στην πλειοψηφία τους 20άχρονα "αμούστακα" παιδιά, χωρίς εμπειρίες από τέτοιους μεγάλους αγώνες.

Κι όμως...
Αυτά τα Ελληνόπουλα, δεν σκιάχτηκαν στιγμή. Είχαν να ανέβουν ένα ολόκληρο βουνό μέχρι να κατακτήσουν τη νίκη. Δεν τα παράτησαν. Δεν έκαναν πίσω. Με Ελληνική ψυχή χιλίων λεόντων και χωρίς την συμπαράσταση των ξένων συμπαικτών τους όρθωσαν ανάστημα και κατάφεραν το θεωρητικά και μπασκετικά ακατόρθωτο!!!

Σε μια εποχή που καθετί Ελληνικό λοιδορείται στο εξωτερικό απέδειξαν ότι έχουν ψυχή, φιλότιμο και πολλά κιλά "καρύδια", αποδεικνύοντας ότι ο Έλληνας αν θέλει ακόμα και αν βρίσκεται στο ναδίρ μπορεί να δουλέψει ομαδικά και να σηκωθεί!

Ψυχή, φιλότιμο, ομαδικότητα, δουλειά...
Λέξεις-αρετές που για κάποιους στο εξωτερικό δεν ταιριάζουν στους "τεμπέληδες" Έλληνες τους οποίους "πληρώνουμε για να κάθονται να πίνουν ούζα κάτω από τον ήλιο στις παραλίες"...
Να όμως που μια χούφτα αμούστακα Ελληνόπουλα βροντοφώναξαν ένα μεγάλο "ΣΚΑΣΤΕ ΡΕ" προς όλους αυτούς που μας υποτιμούν σαν λαό.

Ακολουθούν χαρακτηριστικά βίντεο του προχθεσινού άθλου!

Προσέξτε σε αυτό το τρίτο βίντεο το εκπληκτικό σπριντ αλα Γιουσέιν Μπόλντ των Αγγελοπουλαίων στα πρώτα 15 δευτερόλεπτα!

Ένα ακόμα εκπληκτικό αφιέρωμα σε περιγραφή Φ. Συρίγου - Ν. Παπαδογιάννη: Αφιέρωμα NovaSports!
Και οι Ιταλοί θαμπώθηκαν!
Η περιγραφή τους των τελευταίων δευτερολέπτων ΕΔΩ!
Και οι Τούρκοι σχολιαστές τα ίδια ΕΔΩ!


Υ.Γ. Συμπαθάτε με για την ίσως μεγαλύτερη σημασία που έδωσα στο γεγονός από ότι πραγματικά του "αξίζει" αλλά είχα πολύ καιρό να αισθανθώ περήφανος για κάτι... Για οτιδήποτε...
Τα τελευταία χρόνια μόνο από τον αθλητισμό παίρνουμε χαρές.
Σε όλα τα άλλα τα πεδία, άστα να πάνε...

Επίσης, ίσως να φάνηκε "εθνικιστικό" όλο αυτό...
Μακρυά από μένα κάθε εθνικισμός και κάθε θεωρία περί "ανωτερότητας" της "Ελληνικής φυλής" κλπ και άλλα τέτοια φαιδρά.
Όλοι οι άνθρωποι του θεού έχουμε την ίδια αξία. Αυτά γιατί οι καιροί είναι πονηροί και κάποιοι εσχάτως μετά τις εκλογές θεωρούν εαυτούς πιο "Έλληνες" και πιο "πατριώτες" από εμάς τους υπόλοιπους.

Και για το τέλος: ΘΡΥΛΕ-ΘΕΕ ΜΟΥ-ΟΛΥΜΠΙΑΚΕ ΜΟΥ!!!

Ηλιοβασίλεμα ηρεμίας...

Απλά φανταστικό το σημερινό ηλιοβασίλεμα!
Χωρίς πολλά λόγια...

Υπέροχο...

Γαλήνιο τοπίο...

Και αυτός ο ψαράς του Κορινθιακού...

...τι τυχερός!

Ήρεμη παραλία...

Είναι να μην το χαζεύεις;

Η μέρα τελειώνει...

Και μια άποψη πάνω από την πόλη...

Η τρέλα πάει στα βουνά!

Ή αλλιώς, ..το μουρλοσόι μας!!!

Όπως θα έχετε καταλάβει οι περισσότεροι φίλοι και αναγνώστες αυτού του ταπεινού ιστολογίου, η αγάπη μου για την επιστήμη της Μετεωρολογίας, το "μικρόβιο" της παρατήρησης του ουρανού και των μετεωρολογικών φαινομένων , των χρωμάτων του, της βροχής, του χιονιού, του ανέμου και γενικώς όλων αυτών που μπορεί να δει κανείς δίπλα του (ή καλλίτερα ...από επάνω του!) ξεπερνάει τα όρια του "χόμπυ" και φτάνει μάλλον στα όρια της ...λόξας σε σημείο συγγενείς και φίλοι να μιλάνε για ..."ανήκεστον βλάβη"! Όταν παθιάζομαι και μιλάω σε άλλους που δεν είναι "ομοιοπαθείς" με εμένα για την τρέλα μου αυτή, με κοιτούν περίεργα σαν να λένε "κρίμα το..καημένο" ή στην καλλίτερη περίπτωση μου απαντούν "Ναι!" σε όλα, ακριβώς όπως κάνουμε στους λίγο "πειραγμένους" για να μην μας πρήζουν με τις εμμονές τους!!!
Ευτυχώς όμως, από τότε που ανακάλυψα το διαδίκτυο κατάλαβα πως υπάρχουν εκατοντάδες (για να μην πω χιλιάδες!) άλλοι σαν και εμένα, γεγονός που μου έδωσε ανείπωτη χαρά γατί θα μπορούσα (επιτέλους!) να επικοινωνήσω είτε διαδικτυακά είτε δια ζώσης με τους ομοιοπαθείς μου δηλ. με ανθρώπους που να κατανοούν απόλυτα τα ενδιαφέροντα και τις ανησυχίες μου χωρίς να με κοιτάνε περίεργα!..

Αναρωτήθηκα από πότε ξεκίνησε όλο αυτό... και όσο πίσω και αν ταξίδευα στις θύμησές μου πάντα θυμόμουν τον εαυτό μου από μικρό παιδί να κοιτά συνέχεια προς τα επάνω! δηλ. προς τον ουρανό (εξ'ου και το αυχενικό σύνδρομο που "κουβαλάω" εδώ και χρόνια)!
Γι'αυτό ίσως "φταίνε" οι γονείς μου που από μικρό παιδί όταν χιόνιζε με πήγαιναν βόλτα έξω να παίξω με το χιόνι και να φτιάξω χιονάνθρωπο και δεν με έκλειναν έντρομοι μέσα στο σπίτι, ούτε με έντυναν σαν κρεμμύδι μην και "κρυώσω" όπως βλέπω ότι κάνουν δυστυχώς πολλοί νεοέλληνες-γονείς μόλις φυσήξει λίγο κρύο αεράκι...

Ιδού η απόδειξη από κάποιες πολύ παλιές φωτογραφίες που επίτηδες διάλεξα για να αποδείξω τα παραπάνω:

Μάρης 1976! Με τον μπαμπά και τη μικρή μου αδερφή στα χιόνια στο ορεινό Αγγελόκαστρο Κορινθίας!

(Υπάρχει και φωτογραφία με τον παππού την ίδια ημέρα που δημοσιεύτηκε σε προηγούμενη ανάρτηση εδώ: Με τον παππού στα χιόνια!)

Με την αδερφή μου στα χιονισμένα Γεράνεια τον Γενάρη του 1981!

Εκτός από εμένα, υπάρχουν και άλλοι "πειραγμένοι" στο σόι και μάλιστα όχι ένας αλλά ΔΥΟ!
Ο ένας είναι ο ανιψιός και συγχωριανός μου από τα ηρωικά ΠΕΣΤΑ Ιωαννίνων Αλέξης ή Alexan ή "δάσκαλος" για τους φίλους του ορειβάτες και χιονοδρόμους, δεινός κατακτητής των βουνών Χειμώνα - Καλοκαίρι υπό οποιεσδήπωτε συνθήκες!!!
(Στον σύνδεσμο που παραθέτω πιο πάνω επεξηγήται γιατί αυτό το "ηρωικά" και γιατί το όνομα του χωριού αναγράφεται στο μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη στην πλατεία Συντάγματος!..)

Παραθέτω μερικά βίντεο με τα κατορθώματά του από το κανάλι του στο YouTube το οποίο μπορείτε να το απολαύσετε ολόκληρο ΕΔΩ!
http://www.youtube.com/watch?feature=youtu.be&hl=el&v=OZ1qEVq6LxA
http://www.youtube.com/watch?v=e82nhprQO0M&feature=youtu.be
http://www.youtube.com/watch?v=ZhVmDn2ksHA&feature=youtu.be

Και μερικές μόνο φωτογραφίες του από τα φετινά χιόνια στα Γιάννενα ΕΔΩ! αλλά και από την "Ολύστικα" (ή όρος "Τόμαρος" στους χάρτες), βουνό που βρίσκεται κοντά στο χωριό ΕΔΩ!

Να'ταν όμως και μόνο αυτός...
Παρακάτω θα δείτε φωτογραφίες του Πεστιώτη επίσης, θείου μου Γιάννη Μελά (αδερφού της μητέρας μου και μακρινού συγγενή και αυτού του Alexan..) ο οποίος ΚΑΙ αυτός δεν έχει αφήσει βουνό για βουνό απάτητο!
Ένα μικρό δείγμα από τα κατορθώματά του:

Καϊμακτσαλάν 2.524μ.!

Μπουκετοκρύσταλα!

Παγοκουρτίνες στα Τζουμέρκα!

Ομίχλη και παγωμένος αέρας στο Μαυροβούνι!

Παγωμένη λίμνη Αώου από Φλέγγα!

Αγριόγιδα στην ομίχλη του Ολύμπου!

Ηλιοβασίλεμα από τον Δρίσκο!

Τέλος, εδώ θα δείτε μια φωτογραφία του 63χρονου θείου μου πάνω στα βουνά, εικόνα-φιγούρα ανθρώπου που παραπέμπει σε παρόμοιες εικόνες που βλέπουμε στα δραματοποιημένα ντοκιμαντέρ της TV των μεγάλων εξερευνητών των πόλων των αρχών του προηγούμενου αιώνα Αμούνδσεν και Σκοτ!

Ο ατρόμητος θείος-Γιάννης τρώει την μπανάνα του στα βουνά!

Θείε να είσαι πάντα καλά και μακάρι και εμείς οι νεότεροι να έχουμε την καλή υγεία και τις αντοχές σου όταν φτάσουμε στα 63 μας!!!

Μετά από όλα αυτά, συμπεραίνω ότι το "θεματάκι" ή η "τρέλα" που έχουμε είναι μάλλον γονιδιακό!..
Μάλλον κάτι έχει το νερό που πίνανε οι μανάδες μας εκεί στα Πεστά!

Υ.Γ.1) Όπου βλέπετε κόκκινα γράμματα είναι "ενεργά" λινκ που παραπέμπουν σε χρήσιμους επεξηγηματικούς συνδέσμους, ή σε φωτογραφίες και βίντεο!
Υ.Γ.2) Από τα παραπάνω αποδεικνύεται ότι εγώ είμαι "γατάκι" μπροστά στον Θείο και τον ανιψιό μου. Αυτοί έχουννννννν ξεφύγγγγγγγ(!!!) και είναι σε πολύ "χειρότερη" κατάσταση από εμένα!
Υ.Γ.3) Εκκολάπτεται και τέταρτος "πειραγμένος" στο σόι, ο πιο μικρούλης εξάδερφός μου Διονύσης από την Πρέβεζα που απ'ότι λέει η θεία μου όταν βρέχει κολλάει το παιδικό του μουτράκι στο τζάμι, γουρλώνει τα μάτια,απολαμβάνει τη βροχή και θέλει να βγει έξω!!!